کلبه کودکانه

          گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آید           گفتم که ماه من شو گفتا غمت سرآید

          گفتم ز مهرورزان رسم وفا بیاموز                گفتا ز ماهرویان این کار کمتر آید

          گفتم که بر خیالت راه نظر ببندم                 گفتا که شبرو است او از راه دیگر آید

          گفتم که بوی زلفت گمراه عالمم کرد          گفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آید

          گفتم خوشا هوابب کز باد صبح خیزد           گفتا خنک نسیمی کز کوی دلبر آید

          گفتم که نوش لعلت ما را به آرزو کشت       گفتا تو بندگی کن کو بنده پرور آید

          گفتم دل رحیمت کی عزم صلح دارد           گفتا مگوی با کس تا وقت آن در آید

          گفتم زمان عشرت دیدی که چون سرآمد    گفتا خموش حافظ کاین غصه هم سرآید

اللهم عجل لولیک الفرج

خدایا

تو را سپاس میگویم که مرا آفریدی در حالی که هیچ نیازی به من نداشتی.

بار پروردگارا

شکر گزار تو هستم تو که چشم و گوش و قلب به من بخشیدی و مرا بر همه برتری دادی.

بار الهی

کمکم کن تا من نیز به شکرانه ی محبت بی پایانت قدر دان بخشش های بیکرانت باشم...

بسم الله الرحمن الرحیم        

سلام به همه ی دوستان عزیز امروز کلبه کودکانه من دوباره متولد شد لطفا سری به کلبه کوچیک من هم بزنید.متشکرم

حکم اعدام چند نفر از جمله جوانی صادر شده بود . بستگان او نزد شیخ رجبعلی خیاط می روند و با التماس ،  چاره ای می جویند . شیخ می گوید : گرفتار مادرش است .                                                                     

نزد مادر وی رفتند . مادرش گفت :هرچه دعا می کنم ،بی نتیجه است .                                                      

گفتند : جناب شیخ فرموده که شما از او دلگیر هستی .                                                                           

گفت : درست است . پسرم تازه ازدواج کرده بود . روزی پس از صرف غذا ، ظرف ها را در سینی گذاشتم و به  عروسم دادم تا به آشپزخانه ببرد . پسرم سینی را از دست او گرفت و به من گفت : برای شما کنیز نیاورده ام !    

سر انجام ، مادر او رضایت داد و برای رهایی فرزندش دعا کرد . روز بعد اعلام کردندکه اشتباه شده است و آن جوان  آزاد شد .                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                          

یکی از شرایط مهم اجابت دعا حلال بودن غذا است.شخصی از پیامبر اکرم

پرسید:دوست دارم که دعایم مستجاب شود.

ایشان فرمود :خوراکت را پاک گردان و حرام ، وارد شکم خود مکن. 

من در مدتی که نبودم چند شعر نوشتم که می خواهم آنها را در کلبه ی کوچکم بگذارم.

شعر زیر را در 4/2/1388 نوشته ام :

                     دبستان

 اینجا اسمش دبستان ِ         دارای پنج تا  گلستان ِ                                     

 گل های اون دانش آموزاست   سر سبدش  آموزگار ِ 

 یاد می دهد با مهربانی         خوب و دلسوز و فداکار      

 دبستان داره مدیر و ناظم       دانش آموزان ، آموزگاران 

 معاون و یک دفتردار          همه ی اینا ، با هم دیگه 

 دست به دست می دند          با هم می سازند یک دبستان

به نام آنکه رحمان و  رحیم است        خطا پوش و عطا بخش و کریم است

بابا طاهرعریان همدانی از شاعران اواسط  قرن پنجم  و هم عصر با  طغرل بیک  سلجوقی  می باشد. وی در همدان چشم به جهان گشود. 

درباره  زندگانی بابا طاهرحکایت ها  گفته اند از جمله  آنکه در اوان جوانی  روزی مشتاقانه به مدرسه  قدم  نهاد  و سخنان علمی  طلاب را  به  گوش شوق می شنید  و نمی فهمید . از طلابی پرسید : شما چه می کنید که به این علوم ایمانی و اسرار سبحانی دانا می شوید ؟ پاسخ وی را به مزاح چنین گفتند:بسیار رنج می بریم،در این حوض،یخ رامی شکنیم و درشبی سردغسل می کنیم و چهل بار سر در آب فرو می بریم  ؛  چون بیرون آییم  اسرار این علوم  بر ما مکشوف میشود.باباطاهربا عشق و شوق به معرفت الهی این مزاح را حقیقیت پنداشت.چون شب شد هنگام خواب طلاب به مدرسه آمد و یخ حوض را شکست ، درآب غسل کرد و چهل بارسر درآب فرو برد . چون بیرون آمد شعله ای از آسمان فرود آمد و به  قلب او پنهان شد وآن ، هنگام به او مقام مکاشفه و الهام عطا گردید .وگویند به سبب این علم وی را بابا طاهر لقب نهاده اند.

   به نام خدا

      در بیابان ها هنگامی که باد میوزد،این باد ها سخره ها رابه شکل های عجیب و غریبی در می آورد.

    بنام خدا

پادشاهی پارسایی را دید گفت هیچت ازما یاد آید گفت: بلی وقتی که خدا را فراموش می کنم.

     هرسودودآن کش زبرخویش براند                         وآن راکه بخواند بدرکس ندواند